1946: Μια φωτογραφία τραβηγμένη στο Μαντούδι

 Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη στο Μαντούδι αμέσως μετά την δολοφονία του Καπετάν Παπά και του συντρόφου του Μαγκλαβάνη. Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ στις 29 Ιουνίου 1946 όπου (όπως μας πληροφορεί ο καλός συνάδελφος κ. Ιωαν. Παπαγρηγορίου) εξοντωθεί πριν από 2 μέρες στην περιοχή του νερόμυλου έξω από το Σπαθάρι.

1931 Ο Μεγάλος σεισμός στην Βόρεια Εύβοια μέσα από τις σελίδες της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Το 1931 έγινε ένας φοβερός σεισμός που έπληξε την Εύβοια. Η εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ στις 14 Σεπτεμβρίου αναφέρει σε ανταπόκρισή της από την Αθήνα. ΣΥΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΑΔΙΑΚΟΠΩΣ ΑΙ ΣΕΙΣΜ. ΔΟΝΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΕΥΒΟΙΑΝ- ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΕΛΟΥΝ ΕΝ ΑΠΟΓΝΩΣΕΙ- Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ ΕΛΑΒΕ ΑΠΟ ΧΤΕΣ ΕΚΤΑΚΤΑ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΝ ΤΩΝ ΣΕΙΣΜΟΠΑΘΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ

Από την ανταπόκριση μαθαίνουμε ότι ο σεισμός έγινε αισθητός στην Αγία Άννα και στη Λίμνη όπου «συνέβησαν  και καραρρεύσεις οικιών». Ο προσωρινός υπουργός Εσωτερικών κ. Δεληγιάννης επικοινώνησε με τις Αρχές της Λίμνης και της Αγίας Άννας όπου έχει καταρρεύσει και ο ναός του χωριού. Διέταξε να σταλούν αυτοκίνητα με τρόφιμα και χρήματα.   ( Σημείωση. Αναφέρει ότι ο κ. Δεληγιάννης είναι προσωρινός  Υπουργος. Συνήθως προσωρινοί είναι οι Υπουργοί που είναι πριν τις εκλογές. Εκλογές όμως, είχαμε τον επόμενο χρόνο, το Σεπτέμβρη του 1932. Αν υπάρχει κάποια εξήγηση από κάποιον-α ας την πει)

Την επομένη σε ανταπόκριση από τη Λίμνη η ίδια εφημερίδα αναφέρει ότι επισκέφθηκε τις σεισμόπληκτες περιοχές ο ίδιος ο Υπουργός. Οι πληροφορίες που μας δίνει είναι

Το εργοστάσιο Χαρτοποιίας στις Ροβιές το 1934 από το Ριζοσπάστη

 

Ψάχνοντας, βρήκα ένα άρθρο του Ριζοσπάστη πριν σχεδόν 8 δεκαετίες. Πριν παρουσιάσω τα κύρια σημεία του δε μπορώ να αποφύγω ένα μικρό σχολιασμό.
Έμεινα έκπληκτος από την σαφή ταξική μεροληψία του κειμένου. Ο ανταποκριτής μιλά σε πρώτο ενικό για τους εργάτες. «Τα χώνει» στον εργοστασιάρχη, στο διευθυντή, στους χαφιέδες (ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΤΟΝΟΜΑΖΕΙ), μιλά με ειρωνεία για την δικαιοσύνη, τα φάρμακα (σπεσιαλιτέ τα ονομάζει) την εκκλησία. Και ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΛΥΣΕΙΣ. Απτές, καθημερινές. Που μπορούν να γίνουν σήμερα. Χωρίς να αλλάξει η κυβέρνηση, να ψηφίσεις Κάπα-κάπα, να περιμένεις να έρθει ο σοσιαλισμός και η Δευτέρα παρουσία.

Προχωρώ σε εκτενή αποσπάσματα του άρθρου…    

Εκδήλωση Συζήτηση ΣΥΡΙΖΑ στην Αμάρυνθο

Την Παρασκευή  26  Απρ'ιλη  στις  8 μμ  ,στην  Αμάρυνθο  στο  καφενείο  Συρμακέζη ,θα πραγματοποιηθεί εκδ'ηλωση-συζήτηση  με  ομιλητές  τον Βαγγέλη  Αποστόλου  βουλευλη  και  Τζανακόπουλο  Δημήτρη  μέλος  της  Κ.Ε. με  θέμα  "Η  κρίση  και  οι θέσεις- προτάσεις  του    ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ" .

Διοργανωτές  Νομαρχιακή  επιτροπή  και  Τοπική  οργάνωση  Ερέτριας  -Αμαρύνθου.  

Πολιτική Εκδήλωση ΣΥΡΙΖΑ στο Μαντούδι με Αλέξη Μητρόπουλο

Πολιτική Εκδήλωση με την παρουσία του Βουλευτή Αλέξη Μητρόπουλου, το μέλος της ΚΕ Διονύση Τεμπονέρα και το μέλος της ΝΕ Νίκο Μακρυπούλια, πραγματοποίησε ο ΣΥΡΙΖΑ- ΕΚΜ ΒΚ Εύβοιας το Σάββατο 20 Απριλίου στο Δημαρχείο του Μαντουδίου.

Την εκδήλωση άνοιξε ο Συντονιστής της τοπικής γραμματείας Βασίλης Παζάρας και παρακολούθησαν πολλοί κάτοικοι του Μαντουδίου και των γύρω περιοχών.

Ο Αλέξης Μητρόπουλος ανέλυσε το πόσο καταστροφικά είναι  τα μνημόνια στην διάλυση του κοινωνικού κράτους και των εργασιακών σχέσεων. Διάβασε αποσπάσματα από αυτά και τις συνέπειες που θα έχουν στην καθημερινή ζωή των εργαζομένων, των συνταξιούχων και ολόκληρου του λαού. Ενημέρωσε τους παρευρισκόμενους ότι η σύνταξη θα φτάσει τα 360 ευρώ, ενώ για να πάρουν την δόση έκοψαν φέτα Ελλάδας, παρέδωσαν την εθνική κυριαρχία και εξομοιώνουν τους μισθούς με αυτούς της Βουλγαρίας. «Για να του πάρουν βίαια τον πλούτο του Ελληνικού Λαού τον κατάτρομοκράτησαν μέσω των τηλεοπτικών αστέρων» τόνισε χαρακτηριστικά. Και κατέληξε «είναι απορίας άξιο πως ένας λαός τόσο περήφανος, τόσο ιστορικός, τόσο ευφυής, τόσο μαχητικός, υπομένει τέσσερα χρόνια και δέχεται να του πάρουν ότι κέρδισε τα τελευταία εκατό»

Ο Νίκος Μακρυπούλιας αναφέρθηκε στις επιπτώσεις από τις μακροχρόνιες δράσεις που απορρέουν από την πολιτική ηγεσία και έχουν σχέση με την υγεία και το περιβάλλον.

Ακολούθησε ένας πλούσιος διάλογος με  ερωτήσεις και τοποθετήσεις από τους παρευρισκομένους για τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, όσο αφορά την ανάπτυξη, τον δημόσιο τομέα, τις αγροτικές συντάξεις κ.α.

Απο το μακρινό 2008

Ένα κείμενο γραμμένο εν θερμώ, στις 8 Δεκεμβρίου του μακρινού 2008..

ΤΙΣ ΠΤΑΙΕΙ; Πρωτες σκέψεις για το άγνωστο που έρχεται.

Ως κεραυνό εν αιθρία αντιμετωπίζουν τα καθεστωτικά και παραδοσιακά μέσα την εξέγερση που λαμβάνει χώρα τις τελευταίες μέρες.
Το βράδυ της δολοφονίας τα κανάλια ανέφεραν το γεγονός (όπως το έβλεπε η αστυνομία) και συνέχισαν το πρόγραμμά τους.
Όμως αυτή τη φορά τα πράγματα εξελίχθηκαν  ερήμην τους. Τα μπλόγκς και τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης του διαδικτύου πήραν φωτιά. Μαρτυρίες αυτόπτων μαρτύρων, ηχητικά και οπτικά ντοκουμέντα, που οι δημοσιογραφάρες δεν έβλεπαν.  Σε λίγη ώρα σε όλη την Ελλάδα μαζεύτηκε κόσμος.

Εκδηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ στην Ευβοια

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ-ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΕΥΒΟΙΑ

ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΑΠΟ 12/4/13 ΩΣ 27/4/2013

Στα πλαίσια της δράσης του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ και της επαφής μας με την κοινωνία με κυρίαρχο στόχο την μετάδοση των θέσεων μας η γραμματεία της Νομαρχιακής επιτροπής  αποφάσισε την πραγματοποίηση των κάτωθι εκδηλώσεων για το άμεσο χρονικό διάστημα ,οι οποίες θα γίνουν σε συνεργασία βέβαια με τις Τοπικές οργανώσεις της εκάστοτε περιοχής:

1) Σάββατο 13/4/13 ΑΡΤΑΚΗ

2) Κυριακή 14/4/13 ΨΑΧΝΑ

Αντισυνταγματικά τα μέτρα λιτότητας στη Πορτογαλία

Το ανώτατο δικαστήριο έκρινε αντισυνταγματικά τέσσερα απο τα εννέα μέτρα λιτότητας που περιλαβάνονται στον προϋπολογισμό του 2013.

Σε νέα δοκιμασία μπαίνει η Πορτογαλία, μετά την απόρριψη από το Ανώτατο Δικαστήριο τεσσάρων από τα εννέα μέτρα λιτότητας που συμπεριλαμβάνονται στον προϋπολογισμό του 2013.

Τουλάχιστον 900 εκατομμύρια ευρώ σε καθαρά έσοδα θα στερήσει στη χώρα η απόφαση αυτή, σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις των οικονομολόγων ενώ κατά την εφημερίδα Diario Economico, η κυβέρνηση ανεβάζει το ποσό στα 1,3 δισ, ευρώ, χωρίς ωστόσο να αναφέρει τις πηγές της.

Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα για αξιοπρεπή διαβίωση των ανθρώπων στην κρίση

Η Κίνηση Αλληλεγγύης και Αντίστασης Βόρειας Εύβοιας, σε μια προσπάθεια να φέρει κοντά τον παραγωγό με τον πολίτη, διοργανώνει την πρώτη διάθεση τροφίμων χωρίς μεσάζοντες. Οι εθελοντές του δικτύου ήρθαν σε επαφή με παραγωγούς και θα διατεθούν όσπρια (φασόλια, φακές, φάβα) ρύζι , πατάτες και αλεύρι.

Η κίνησή μας επιδιώκει να αναδείξει μια άλλη κοινωνική και οικονομική σχέση μεταξύ των παραγωγών και των πολιτών.

Δε θέλει να υποκαταστήσει τους εμπόρους της περιοχής. Στηρίζουμε την αγορά της περιοχής και ψωνίζουμε από τους επαγγελματίες. Αυτοί με τη σειρά τους πρέπει να στηρίξουν την τοπική κοινωνία με προσιτές τιμές.

Οι κάτοικοι θα μπορούν να αγοράσουν τα προϊόντα αφού πρώτα συμπληρώσουν το απαραίτητο δελτίο παραγγελίας

Θα υπάρχει τραπεζάκι της Κίνησης κάθε Σάββατο και Δευτέρα 10:00-13:00 στην πλατεία Ιστιαίας, και κάθε Τρίτη και Πέμπτη 18:00-20:00 μπροστά από το Λιμεναρχείου Λ.Αιδηψού.

Συγκεντρώνουμε τις παραγγελίες των πολιτών και επιστρέφουμε το έντυπο στην Κίνηση.
Συναντιόμαστε με τους παραγωγούς το Σάββατο 27 Απριλίου στο χώρο της Λαϊκής Aγοράς στην Ιστιαία και μπροστά από το Λιμεναρχείο στα Λ. Αιδηψού.

Τηλέφωνα επικοινωνίας 6987274275 και 22260 60071
η σελίδα στο Facebook: https://www.facebook.com/groups/563482280347379/603493519679588/?notif_t=group_comment

Ο Λαϊκισμός και η υπευθυνότητα (ή πως εκεί που μας χρωστάγανε μας πήραν και το βόδι)

Ο λαϊκισμός φουντώνει καθημερινά. Δηλητηριάζει όλες τις πτυχές του κοινωνικού μας βίου. Και ο θυμός που έγινε οργή και μετά μίσος θολώνει την ικανότητα διάκρισης, ποιο είναι σωστό, ποιο λάθος, ποιο το σημαντικό και ποιο το ασήμαντο.

Έτσι ξεκινάει το «βαρυσήμαντο» άρθρο του στην Athens Voice ο Βουλευτής Ευβοίας του ΠΑΣΟΚ Συμεών Κεδίκογλου. Και με αυτό το άρθρο ένιωσε την ανάγκη όχι απλά να δικαιολογήσει την θετική του ψήφο στο ξεπούλημα της χώρας, την καταρράκωση κάθε έννοιας δημοκρατίας και  την φαλκίδευση κατακτήσεων ενός αιώνα, αλλά κάνει κάτι περισσότερο «μας τη λέει» κι από πάνω!

Γιατί θέλει να χεις περισσό θράσος και ένα καμιόνι άγνοια για να κατηγορείς το λαό για λαϊκισμό. Να λέει στον άνεργο (καλή ώρα) ότι του έχει θολώσει η ικανότητα διάκρισης, ότι είναι ασήμαντο να μη μπορείς να πληρώσεις τη ΔΕΗ, κάτι σαν παράπλευρη απώλεια σε έναν πόλεμο που δεν κληθήκαμε στρατιώτες. Κι ήρθε αυτός με τη διαυγή σκέψη, το καθάριο μυαλό να μας νουθετήσει, να πολεμήσει για λογαριασμός μας. Σαν τον Αη Γιώργη που καρφώνει το δράκο.

Σ’ αυτό το άρθρο, ο καλός μας Βουλευτής, υποκύπτει στην εύκολη κριτική της περιπτωσιολογίας και αναφέρει ένα γεγονός όπου ομάδα εφοριακών εμπόδισαν τη διεξαγωγή ενός διαγωνισμού, προκειμένου να αποδείξει ότι όλη η Ελλάδα κυβερνιέται από κάστες που πρέπει να σπάσουν. Βέβαια δε περιμέναμε τη κυβερνητική γραφίδα να μας μιλήσει για τις κάστες, το ξέρουμε, το βλέπουμε, το βιώνουμε. Απλά με κολπάκι ο εκπρόσωπος των Ευβοέων προσπαθεί να κάνει γενίκευση για το σύνολο του ενεργού πληθυσμού της χώρας. Λέει δηλαδή με πιο ύπουλο τρόπο «μαζί τα φάγαμε» βάζοντας μπροστά περιπτώσεις (υπαρκτές ή ανύπαρκτες) για να προκαταβάλει την ενοχή.   Και βέβαια όποιος κάνει την αντίστοιχη  περιπτωσιολογία για τους βουλευτές, θυμίζοντας  - ας πούμε- τον Βουλευτή που έβγαλε ένα εκατομμύριο ευρώ στο εξωτερικό, θα κατηγορηθεί από τον ίδιο τον  πατέρα του έθνους ότι κάνει γενικεύσεις και ότι είναι λαϊκιστής. 

Και συνεχίζει: «Το πόσο η φοροδιαφυγή κατατρώει την οικονομία μας, το πόσο άδικη είναι και ποιος την πληρώνει τελικά έχει αναλυθεί πολλές φορές.»  Ωσάν η φοροδιαφυγή να μην  έχει πατέρα, να είναι χωρίς προστάτες, να αποτελεί ένα φυσικό φαινόμενο που ήρθε και έπεσε από τον ουρανό και τώρα καλούμαστε να το αντιμετωπίσουμε. Στη φράση αυτή δεν υπάρχει παρελθόν, δεν υπάρχουν αιτίες, δεν υπήρχε πολιτική πριν, ξαφνικά εκεί που περπατάγαμε άρχισε να βρέχει φοροδιαφυγή.   Σε τούτο το σημείο βέβαια θα πρέπει κάποιος να του υπενθυμίσει ότι δεν είναι μόνο η φοροδιαφυγή άδικη αλλά και η φορολογία. Πράγμα που διαφεύγει από τον κ. Κεδίκογλου προφανώς γιατί έχει ψηφίσει όλα τα φορολογικά νομοσχέδια που ήρθαν στη Βουλή. Όπως επίσης συμφωνούσε με τη φορολογική πολιτική των προηγούμενων ετών αφού αποφάσισε να συμμετέχει σε ένα κόμμα που είχε φτιάξει αυτό το φορολογικό σύστημα κυβερνώντας για πάνω από 20 χρόνια.

  Όμως ο ευειδής πολιτικός δε σταματά εκεί. Αναφέρει ότι «αυτό το κράτος δε διορθώνεται με μικροδιευθετήσεις και μπαλώματα. Απαιτείται στήσιμο από την αρχή.»  Στην αρχή νόμισα ότι ο Κυρ Συμεών ζώστηκε τ’ άρματα και προσχώρησε στο ΚΚΕ, ότι όπου να ναι θα φέρει τα πάνω κάτω. Όμως ο πονηρός πολιτευτής άλλο έχει στο νου του βεβαίως. Μιλά για τις κάστες και τις γενναίες μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν για να μη καταρρεύσει το πολιτικό σύστημα, γιατί το καινούριο που μπορεί να έρθει ίσως είναι χειρότερο. Εμ. Πες το μας ντε. Αυτό είναι που τον  νοιάζει… Να σωθεί το σύστημα γιατί το καινούριο μπορεί να είναι και χειρότερο. ‘Άσε που σ’ αυτό το καινούριο το πιθανότερο είναι να μην είναι ο ίδιος μέσα. Και τότε τι θα απογίνουμε;  

Γιατί όταν μιλά για κάστες και για μικροσυμφέροντα η «βαθειά σκέψη» του κ. Κεδίκογλου δεν αναφέρεται επ’ ουδενί στον αρχισυνδικαλιστή πρόεδρο του ΣΕΒ. Στους ευνοημένους από τους Ολυμπιακούς αγώνες. Στους τύπους με τις οφσορ εταιρίες. Στους απαλλαγμένοι από φόρους εφοπλιστές. Στους γαλακτοβιομήχανους, στις εταιρίες πετρελαίου, στους ιδιοκτήτες αλυσίδων σουπερ-μάρκετ, στους κρατικοδίαιτους τραπεζίτες κ.α. Και δίκιο έχει. Αυτά δεν είναι μικροσυμφέροντα.

Βέβαια, για να μην είμαστε άδικοι, ΚΑΙ ο κ. Κεδίκογλου μας πονά και μας σκέφτεται, γι αυτό και  επαναλαμβάνει τη καραμέλα ότι «ο κόσμος έχει δίκιο να θυμώνει για τα άδικα μέτρα, τις οριζόντιες περικοπές, την απότομη αλλαγή του οικογενειακού του προγραμματισμού.» Φχαριστούμε που μας δίνεις το δικαίωμα να θυμώνουμε, αλλά μήπως σας διαφεύγει κάτι;  Χαλοου! ΕΣΥ ψήφισες αυτά τα μέτρα! Τα άδικα όπως ονομάζεις. Και ότι το λες χωρίς ενδοιασμό δε σε κάνει και ταυτόχρονα αθώο.

Αλλά πως δικαιολογούνται αυτά τα μέτρα; Δε μπορεί να δίνεις δίκιο και σ’ αυτούς που θυμώνουνε και σε σένα που τα ψηφίζεις. Αυτό επιχειρεί να το αιτιολογήσει στην αμέσως επόμενη φράση «Υπάρχουν όμως και αυτοί που θυμώνουν γιατί δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα». Οπότε; Οπότε αυτομάτως θέτει τον εαυτό του σε ένα μεταρρυθμιστικό σχήμα -άρα εξ’ ορισμού καλό- και τους αντιδρώντες τους τοποθετεί στη συντήρηση που δεν θέλουν να αλλάξουν τίποτα –άρα αυτοί που φωνάζουν κακοί- (πάλι γενίκευση δηλαδή). 

Καταντάει όμως γελοίο ο εκπρόσωπος του πλέον πελατειακού συστήματος (και επιβραβευμένος με βουλευτική έδρα για αυτό) να κουνάει το δάκτυλο στους πολίτες και να κάνει και μάθημα για τις κάστες που το σύστημα που υπηρετεί τις υπέθαλψε, τις προώθησε και τις ανέδειξε σε κυρίαρχο οικονομικό στοιχείο.

Και βέβαια στο σημείο αυτό δεν υπήρξε χώρος ώστε να αναφερθεί στην άδικη φορολογία, στη νόμιμη φοροδιαφυγή, την αυτο-αθώωση και την ατιμωρησία του πολιτικού προσωπικού, την φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας. Αυτά είναι συμπτώματα μιας άλλης χώρας σε ένα παράλληλο σύμπαν.

Και κλείνει το άρθρο του ο γίγας της πολιτικής σκέψης με την ναρκισσιστική άποψη ότι το βράδυ της Κυριακής που ψηφίστηκε το μνημόνιο οι βουλευτές (αυτός δηλαδή) έδειξαν υπευθυνότητα και μας έσωσαν, (εδώ προσκυνάμε) σε αντίθεση με τους ανεύθυνους που είτε θέλουν επιστροφή στη δραχμή είτε υπέκυψαν σε τοπικιστικά συμφέροντα (Αυτό το τελευταίο θέλει πολύ κουβέντα. Αλλά σάμπως είναι το μόνο;). Εδώ η γενίκευση πάει περίπατο και παρακολουθούμε την αντιστροφή του σχήματος, όπου βαφτίζει τους «γιες μεν» και τους εκπροσώπους των τραπεζών και των εργοδοτών υπεύθυνους, και αυτούς που προσπαθούν να ταυτιστούν με το λαϊκό αίσθημα ανεύθυνους. Δεν είναι ο μόνος. Τα τελευταία 20 χρόνια κάθε τι που ξέφευγε από πλαίσια του νεοφιλελεύθερου μοντέλου, ο οποιοσδήποτε προσπαθούσε να αρθρώσει λόγο για τους πιο φτωχούς, ερχόταν αντιμέτωπος με την κυρίαρχη ιδεολογία, που έχει κυριαρχήσει και έχει φτάσει ως τις πατούσες τις κοινωνίας και σε γενικές γραμμές  μπορεί να περιγραφεί με τη φράση: Αν βγω και πω, «πρέπει να κοπεί η σύνταξη της μάνας μου» είμαι υπεύθυνος, αν πω ότι «πρέπει να κοπεί του Βενιζέλου ή του Προβόπουλου» είμαι λαϊκιστής.  

Τελειώνοντας θέλω να πω ότι τον κ. Κεδίκογλου τον έχω δει μια φορά από μακριά και δεν έχω κάτι προσωπικό μαζί του. Θα μπορούσε να ήταν στη θέση του η κ. Περλεπέ, ο ξάδελφος του,  ή όποιος άλλος καλείται να αναλύσει και να λύσει τη κρίση με τα ίδια εργαλεία που μας έβαλαν σε αυτή. Απλά έτυχε να διαβάσω το συγκεκριμένο άρθρο και ταπηροκρανιώθηκα* γιατί εκτός από απίστευτες κοινοτοπίες είναι και θρασύτατο. Αισθάνθηκα σα να μου μιλά ο Μάκης Ψωμιάδης για την κάθαρση του ποδοσφαίρου.  

*Ταπηροκρανιώθηκα έκφραση που χρησιμοποιείται για άτομο που βρίσκεται εκτός εαυτού από εξωγενείς παράγοντες. Τα πήρα στο κρανίο.  

Οι ανήθικοι

Βρέθηκα στο διάδρομο ενός δημόσιου νοσοκομείου και κατά τη διάρκεια της αναμονής έβαλα να ακούσω από το κινητό μου το μεγαλύτερο ραδιοφωνικό σταθμό της Ελλάδος.

Ήταν η πρώτη μέρα του καινούριου πρωθυπουργού. Οι διθύραμβοι και τα χαμόγελα περίσσευαν. Δικαίωμά τους. Δικαίωμα δικό μου να κρατώ τις επιφυλάξεις μου. Ο ραδιοφωνικός παραγωγός σε πλήρη έξαψη -επειδή ως έθνος πετύχαμε τον τζόκερ προϊστάμενο- βάλθηκε να μεμψιμοιρεί για αυτούς που δεν συμμερίζονταν το πάθος του και τη χαρά του. Και μιλούσε για κάποιους που τις επόμενες μέρες θα βγουν στους δρόμους και δε θα δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης στον εκπρόσωπο των τραπεζιτών. Το επιχείρημά του δε καταλυτικό «δείτε τους πως ντύνονται για να καταλάβετε τη σημασία των απόψεών τους!» και προς επίρρωση των λόγων του τσιτάρισε και τον Βιτγκενστάιν «δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ ηθικής και αισθητικής».

Κοίταξα γύρω μου. Άνθρωποι απλοί, ο καθένας με το πόνο του, με τα προβλήματά του. Έριξα μια ματιά στο νοσηλευτικό προσωπικό. Να τρέχουν πανικόβλητοι να εξυπηρετήσουν τους ασθενείς, να πούνε μια καλή κουβέντα, να απαλύνουν τον αβάσταχτο πόνο. Μα διάολε… ούτε μια Louis Vuitton Ένα prada, ένα Armani βρε αδερφέ!! Ω ναι. Η διπλανή μου φορούσε μια ζακέτα που δεν ταίριαζε χρωματικά με τα παπούτσια της… τς… τς. τς!

Κανείς τους δε φαινόταν να συχνάζει τα βράδια στο Μέγαρο Μουσικής (τσάμπα και τα εκατομμύρια που χαρίζει το κράτος στο ευαγές ίδρυμα του Λαμπρακέικου), κανείς τους δε στάθηκε στα φουαγιέ των επιχορηγούμενων θεάτρων να χαριεντιστεί και να φωτογραφηθεί με αυτούς που θέλουν να σώσουν το έθνος. Το πολύ - πολύ να πάνε σε κανένα ταβερνείο, σε κάποια καλοκαιρινή συναυλία, σε κανένα πανηγύρι. Και τα χειμωνιάτικα βράδια διασκεδάζουν βλέποντας άλλους να γλεντάνε στη τηλεόραση για λογαριασμό τους.

Μου ‘ρθε να τους φωνάξω. Που πάτε βρεε! Πως θα μπείτε στη νέα εποχή χωρίς αισθητική; Δε βλέπετε τα τσιταρισμένα μάγουλα των υπουργών; Τις παλ αποχρώσεις των τηλεοπτικών στούντιο; Τις αισθαντικές κραυγές των τραπεζιτών;

Εσύ. Ναι εσυ! Γιατί είσαι αξύριστος; Ξέρεις τι λέει ο Λούντβιχ Βινγκεστάιν, ή μόνο Ζαμπέτα ακούς; Εδώ οι άνθρωποι έκαναν την καρδιά τους πέτρα και ενώθηκαν να μας σώσουν, κι εσύ φοράς ακόμη το φθαρμένο τζιν που πήρες πρόπερσι; Δεν έχεις λεφτα; Δεν εχεις δουλειά; Τα παιδιά σου δεν έχουν βιβλία; Άστα αυτά. Εδώ μιλάμε για αισθητική για ολοκαίνουργιους πρωθυπουργούς, για αγορές (όχι βρε αγράμματε για τις λαϊκές αγορές) για σπρεντ, για Αϊ – Μι- Εφ, για Αϊ – Αϊ- Εφ, κι εσύ το μόνο που καταλαβαίνεις είναι το Αϊ- Αϊ Μάνα μου;

Και πως τολμάτε να υπάρχετε; Χωρίς αισθητική; Ανήθικοί.. ε ανήθικοι…

Έτσι είναι, αφού μας στέλνουν σε σχολεία που μας διδάσκουν την αγραμματοσύνη, μας βομβαρδίζουν με χαζοχαρούμενα τραγουδάκια, μας γαζώνουν τον εγκέφαλο με τα μεσημεριανά πορνίδια κάτι τηλεοπτικές ασημαντότητες, μας κάνουν και κριτική από πάνω και μας λένε και ανήθικους.

Ορίστε μας. Τα κολλαρισμένα πουκάμισα. Οι ομιλούσες γραβάτες. Τα σινιέ ταγεράκια. δε μπορούν να συνεχίσουν να συναγελάζονται με την αμφιβόλου αισθητικής (και ηθικής, μη το ξεχνάμε) πλέμπα.

Γι αυτό και μας στερούν και το δικαίωμα να αποφασίζουμε για τη ζωή μας. Ακούς εκεί θράσος! Ούτε να ψηφίσουμε, ούτε να μιλήσουμε, ούτε ώχ να μην ακουστεί. Το λέει εξάλλου και ο Βιγκεστάιν.

Ξεχνούν βεβαίως ότι ο κόσμος προχωρά δίχως να κοιτάζει τη δικιά τους μελαγχολία. Και αν κάποτε αλλάζει, (γιατί αλλάζει ο κόσμος ξουρισμένοι εξυπνάκηδες) είναι από εκείνα τα παιδιά -που μας λέει ο ποιητής- με τα λασπωμένα πόδια που τα φώναζαν αλήτες.

Μέσα στον παραλογισμό της όμως, η γελοία ντουντούκα του μνημονίου, μας θύμισε έστω και με λάθος ρήση τον Αυστριακό Φιλόσοφο και φίλο του Μπέρτραντ Ράσελ.

Ο Βιγκεστάιν, λοιπόν, στην κατακλείδα του μοναδικού έργου που δημοσίευσε εν ζωή, το Tractatus Logico-Philosophicus, αναφέρει «Για όσα δεν μπορεί να μιλά κανείς θα πρέπει να σωπαίνει.» Σας το λέω εγώ, ένας αγράμματος, ένας ακούρευτος, αμφιβόλου αισθητικής και κατ’ επέκταση και ηθικής Έλλην.